سارا با هدایت خاطرات دوران کودکی و امید به دیداری دوباره، به ملاقات مادربزرگ پدری‌اش در روستایی در اروگوئه می‌رود. او دیر متوجه اضطراب حاکم بر آنجا می‌شود… اما به زودی با شکاف میان تصورات فانتزی خود از زادگاهش و آن روستای پیرمردان فراموش‌شده توسط مدرنیته مواجه می‌شود؛ جایی که گرما طاقت‌فرسا است و به نظر می‌رسد روزها تا ابد ادامه دارند. شوک فرهنگی، شوخ‌طبعی، لطافت و غم به این فیلم تلخ و شیرین شکل می‌دهند.

آگوستین چیزها را فراموش می‌کند؛ او در حال پیر شدن است و خودش این را می‌داند. ماریا هرگز تنها نیست: او مراقب همه است، خیلی کم می‌خوابد و بیش از حد کار می‌کند. او روز به روز بیشتر تحت فشار قرار می‌گیرد. یک روز، ماریا بر اساس یک تصمیم آنی، تصمیم می‌گیرد آگوستین را رها کند.